مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران. ، taghadosi_m@kaums.ac.ir
چکیده: (40 مشاهده)
1. خلاصه اجرایی مقدمه: گذار از مراقبتهای کودکان به بزرگسالان در نظام سلامت ایران، به دلیل فقدان ساختار مدون و پروتکل ملی، منجر به «رهاشدگی ساختاری» بیماران مبتلا به ناهنجاری مادرزادی قلبی بزرگسالان (ACHD) و پیامدهای وخیمی همچون قطع پیگیریهای درمانی و افزایش هزینههای بستری اورژانسی شده است. یافتههای کلیدی: تحلیل شواهد حاصل از پژوهش کیفی، نشان میدهد که دوره گذار در ایران به مثابه «زیستن در برزخ عدم قطعیت» تجربه میشود. این وضعیت ریشه در دو عامل درهمتنیده دارد: ۱. نارساییهای نظام سلامت (گسست خدمات و کمبود متخصصین ACHD)؛ ۲. موانع فرهنگی-اجتماعی (الگوهای محافظت افراطی خانواده که مانع از شکلگیری استقلال و مهارتهای خودمدیریتی بیمار میگردد). گزینههای سیاستی: جهت مقابله با این بحران، سه گزینه سیاستی اولویتبندی شدند: ایجاد کلینیکهای مشترک گذار: جهت پیوستگی فیزیکی و تخصصی مراقبت. تعریف نقش پرستار تسهیلگر گذار: جهت مدیریت مورد و آموزش فعال بیمار. اصلاح مقررات حمایتی: جهت کاهش انگ اجتماعی و تضمین امنیت شغلی و بیمهای بیماران. پیشنهاد نهایی: تدوین و ابلاغ «نظامنامه ملی گذار و تداوم مراقبت بیماران ACHD» توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به عنوان راهکار محوری پیشنهاد میشود.