[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 21، شماره 4 - ( دوماه نامه 1396 ) ::
جلد 21 شماره 4 صفحات 326-334 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تاثیر اسانس و نانوامولسیون اسطوخودوس بر تریکوموناس واژینالیس در شرایط برون تنی
هاجر ضیایی هزار جریبی، نجمه نادعلی، مجید سعیدی، مسعود سوسرایی، اوغل نیاز جرجانی، زهره مومنی، مهدی فخار
دانشیار مرکز تحقیقات بیولوژی سلولی و مولکولی، گروه انگل شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران ، mahdif53@yahoo.com
چکیده:   (635 مشاهده)
سابقه و هدف: تریکوموناس واژینالیس (ت. وازینالیس)  عامل تریکومونیازیس است. با توجه به افزایش مقاومت و وجود عوارض جانبی داروها، بررسی اثر ضد تریکومونایی اسانس و نانوامولسیون اسطوخودوس (Lavandula officinalis) بر تریکوموناس واژینالیس در شرایط برون­تنی هدف این تحقیق است.
مواد و روش ­ها: اجزای اسانس اسطوخودوس با گاز کروماتوگرافی مشخص شد. برای تعیین اثرات سمیت سلولی، از سلول های ماکروفاژ رده J774.A.1 استفاده شد. ت. وازینالیس از ترشحات زنان مبتلا، جداسازی و سپس در محیط Complete  TYMکشت و به­مدت 10 روز پاساژ داده شد. تأثیر اسانس و نانوامولسیون 1 درصد اسطوخودوس در غلظت­ های 10، 25، 50 و 100 میکروگرم بر میلی­ لیتر و در زمان های 1، 2 و 3 ساعت به ­صورت سه تایی  در پلیت 24 خان ه­­ای انجام شد. کنترل مثبت، مترونیدازول 50 میکروگرم بر میلی­ لیتر  بود. تعداد انگل زنده و مرده به ­وسیله تریپان بلو با لام نئوبار شمارش شد.
نتایج: زنده­مانی ماکروفاژها برای اسانس و نانو به ­ترتیب 70/93 و90/90 درصد بود. اسانس و نانوامولسیون اسطوخودوس در غلظت  100 میکروگرم بر میلی لیتر در مدت زمان 3 ساعت به ­ترتیب 7/81 و 9/81 درصد مهار رشد را نشان دادند. این اختلاف از لحاظ آماری معنی­ دار نبود.
نتیجه­ گیری: اسطوخودوس در اشکال اسانس و نانوامولسیون دارای خاصیت مهار رشد مطلوبی است و می­تواند انتخاب مناسبی برای انجام تحقیقات درمانی عفونت­ های تریکومونایی باشد.
واژه‌های کلیدی: تریکوموناس واژینالیس، اسطوخودوس، اسانس، نانوامولسیون، TYM Complete
متن کامل [PDF 325 kb]   (170 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: medicine, paraclinic
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۷/۱۳
فهرست منابع
1. Kissinger P. Trichomonas vaginalis: a review of epidemiologic, clinical and treatment issues. BMC Infect Dis 2015; 15(1): 307.
2. Bolbol-Haghigh N, Ebrahimi H, Norouzi P, Delvarianzadeh M. Evaluation and comparison of clinical and paraclinical diagnosis of Trichomonas vaginitis in women refered to Shahroud City Health Care Centers. J Shahrod Uni Med Sci Health Ser 2008; 3(1):33-38. [in Persian]
3. World Health Organization. 1995. Global prevalence and incidence of selected curable sexually transmitted diseases: overview and estimates. WHO, Geneva, Switzerland.
4. Jamali R, Zareikar B , Usofi S, Ghazghanchi A. Comparison of the sensitivity of wet smear and culture for diagnosis of Trichomonas vaginalis. J Lorestan Univ Med Sci 2006; 8: 80-5. [in Persian]
5. Hezarjaribi HZ, Fakhar M, Shokri A, Teshnizi SH, Sadough A, Taghavi M. Trichomonas vaginalis infection among Iranian general population of women: a systematic review and meta-analysis. Parasitol Res 2015; 114(4): 1291-300.
6. Schwebke JR, Burgess D. Trichomoniasis. Clin Microbiol Rev 2004; 17(4): 794-803.
7. Xiao JC, Xie LF, Fang SL, et al. Symbiosis of Mycoplasma hominis in Trichomonas vaginalis may link metronidazole resistance in vitro. Parasitol Res 2006; 100(1): 123-30.
8. Sorvillo F, Smith L, Kerndt P, Ash L. Trichomonas vaginalis, HIV, and African-Americans. Emerg Infect Dis 2001; 7(6): 927-32.
9. Ali V, Nozaki T. Current therapeutics, their problems, and sulfur-containing-amino-acid metabolism as a novel target against infections by “amitochondriate” protozoan parasites. Clin Microbiol Rev 2007; 20(1): 164-87.
10. Wright JM, Dunn LA, Kazimierczuk Z, Burgess AG, Krauer KG, Upcroft P, et al. Susceptibility in vitro of clinically metronidazole- resistant Trichomonas vaginalis to nitazoxanide, toyocamycin, and 2- fluoro-2'-deoxyadenosine. Parasitol Res 2010; 107(4): 847-53.
11. Aazami M, Valizadeh M, Ezatpur B. Effectiveness of Dex Properanolol Hydrochloride on Trichomonas vaginalis growth under In-vitro condition. Submedical J Shahid Beheshti Uni Med Sci 2004; 6: 319. [in Persian]
12. Upson T, Andrews S. The genus Lavandula. Royal Botanic Gardens, Kew. 2004.
13. Moon T, Wilkinson JM, Cavanagh HM. Antiparasitic activity of two Lavandula essential oils against Giardia duodenalis, Trichomonas vaginalis and Hexamita inflata. Parasitol Res 2006; 99(6): 722-8.
14. Maria do Socorro SR, Mendonça-Filho RR, Bizzo HR, de Almeida Rodrigues I, Soares RM, Souto-Padrón T, Alviano CS, Lopes AH. Antileishmanial activity of a linalool-rich essential oil from Croton cajucara. Antimicrob Agents Chemother 2003; 47(6): 1895-901.
15. Machado M, Santoro G, Sousa M, Salgueiro L, Cavaleiro C. Activity of essential oils on the growth of Leishmania infantum promastigotes. Flavour Fragr J 2010; 25(3): 156-60.
16. Mir Majidi AS, Abbasi S. Optimization of ultrasonic emulsification conditions for the production of orange peel essential oil nanoemulsions. Monthly Nanotechnol 2015; 52(5): 2679–89.
17. Iravani S, Korbekandi H, Mirmohammadi SV, Zolfaghari B. Synthesis of silver nanoparticles: chemical, physical and biological methods. Res Pharm Sci 2014; 9(6): 385–406.
18. Elmi T, Gholami S, Fakhar M, Azizi F. A Review on the Use of Nanoparticles in the Treatment of Parasitic Infections. J Mazand Univ Med Sci 2013; 23(102): 127-34. [in Persian]
19. Hashtjin AM, Abbasi S. Nano-emulsification of orange peel essential oil using sonication and native gums. Food Hydrocoll 2015; 44: 40-8.
20. Adams RP. Identification of essential oil components by gas chromatography/mass spectroscopy. J Am Soc Mass Spectrom 1997; 6(8): 671-2.
21. Davies NW. Gas chromatographic retention indices of monoterpenesand sesquiterpenes on methyl silicone and carbowax 20M phases. J Chromato 1990; 503(42): 1-24.
22. Mahmoodi M, Nosratabadi J, Fekri A, Haghparast A, Sharifi I. Evaluation of meglumine antimonate therapy in cutaneous leishmaniasis: Comparison of in vitro sensitivity of Leishmania tropica isolates from patients treated with drug with clinical response . Koomesh 2003; 4(3): 39-46.
23. Ezatpur B, Badparva E, Ahmadi Sh, Rashidipur M, Ziaiye H. Investigation of Anti Trichomonas Vaginalis Activity of Lavandula angyustifolia Essential Oil in Invitro Media. Sci J Ilam Med Univ 2009; 16(4): 31-7. [in Persian]
24. Crouch ML, Alderete JF. Trichomonas vaginalis interactions with fibronectin and laminin. Microbiol 1999; 145(Pt 10): 2835-43.
25. Moon T, Wilkinson JM, Cavanagh HM. Antiparasitic activity of two Lavandula essential oils against Giardia duodenalis, Trichomonas vaginalis and Hexamita inflata. Parasitol Res 2006; 99(6): 722-8.
26. Bouzouita N, Kachouri F, Hamdi M, Chaabouni MM, Aissa RB, Zgoulli S, et al. Volatile constituents and antimicrobial activity of Lavandula stoechas L. oil from Tunisia. J Essential Oil Res 2005; 17(5): 584-6.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ziaei Hezarjaribi H, Nadeali N, Saeedi M, Soosaraei M, Jorjani O N, Momeni Z et al . The effect of lavender essential oil and nanoemulsion on Trichomonas vaginalis in vitro. Feyz. 2017; 21 (4) :326-334
URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-3154-fa.html

ضیایی هزار جریبی هاجر، نادعلی نجمه، سعیدی مجید، سوسرایی مسعود، جرجانی اوغل نیاز، مومنی زهره و همکاران.. بررسی تاثیر اسانس و نانوامولسیون اسطوخودوس بر تریکوموناس واژینالیس در شرایط برون تنی. دوماه نامه علمي ـ پژوهشي فيض. 1396; 21 (4) :326-334

URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-3154-fa.html



دوره 21، شماره 4 - ( دوماه نامه 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیض ::: دانشگاه علوم پزشکی کاشان KAUMS Journal ( FEYZ )
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3647