:: دوره 19، شماره 1 - ( دوماه نامه 1394 ) ::
جلد 19 شماره 1 صفحات 54-59 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تاثیر تاموکسیفن بر رشد پروماستیگوت و آماستیگوت لیشمانیا ماژور
علی عباسی، مهدی دلاوری، محسن اربابی، عباس ارج، مسعود درودگر، علی اکبر طاهریان، معین درودگر، حسن نیکویی نژاد، محمد پوربابایی، عباس درودگر*
دانشگاه علوم پزشکی کاشان ، adoroudgar@gmail.com
چکیده:   (3922 مشاهده)
سابقه و هدف: درمان لیشمانیازیس جلدی با ترکیبات آنتیموان پنج ظرفیتی به ‌عنوان داروی اصلی محدودیت‎ها، عوارض جانبی و خطر عود مجدد را در پی دارد. به همین دلیل یافتن داروهای جدید و موثر واجد ارزش و اهمیت بالایی است. در پژوهش حاضر اثربخشی داروی تاموکسیفن بر روی رشد پروماستیگوت ها و آماستیگوت های لیشمانیا ماژور در شرایط برون تنی سنجیده شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، تاثیر غلظت‎های مختلف 1، 50،20،10،5 میکروگرم بر میلی لیتر تاموکسیفن در سه زمان 24، 48 و 72 ساعت بر پروماستیگوت ها و آماستیگوت های لیشمانیا ارزیابی شد و با استفاده از شمارش انگل،IC50 محاسبه گردید. درصد زنده بودن انگل پس از تاثیر تاموکسیفن با روش (MTT) 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide تعیین شد.
نتایج: پس از گذشت 24، 48 و72 ساعت از کشت انگل شمارش تعداد انگل نشان داد که در حضور غلظت های مختلف تاموکسیفن با گذشت زمان تعداد پروماستیگوت ها و آماستیگوت ها کاهش یافت. 24 ساعت پس از کشت، تعداد انگل در گروه کنترل 106×1/07 در هر میلی‎لیتر و این تعداد در غلظت‌های 1 و 50 میکروگرم تاموکسیفن به ترتیب 106×0/95 و 106×0/06 شمارش شد. IC50 تاموکسیفن μg/ml 2/64 محاسبه گردید.
نتیجه گیری: تاموکسیفن دارای اثرات ضد لیشمانیایی در شرایط برون‎تنی است، لذا تحقیقات بیشتر در زمینه تاثیرات تاموکسیفن در مدل‎های حیوانی پیشنهاد می‎شود.
واژه‌های کلیدی: لیشمانیا ماژور، آماستیگوت، پروماستیگوت، تاموکسیفن
متن کامل [PDF 238 kb]   (933 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: medicine, paraclinic
دریافت: ۱۳۹۳/۱۲/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۲/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۱۲/۱۰


XML   English Abstract   Print



دوره 19، شماره 1 - ( دوماه نامه 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها