مقایسه پروتئومیکس کندروسیت غضروف بیماران مبتلا به استئوآرتریت با غضروف طبیعی
|
بتول زمانی*، غلامرضا خسروی، مصطفی رضائی طاویرانی، مرضیه هاشمی طاخونچه، سعید حیدری کشل |
دانشگاه علوم پزشکی کاشان ، Batol_zamani2007@yahoo.com |
|
چکیده: (6251 مشاهده) |
سابقه و هدف: استئوآرتریت (OA) شایعترین بیماری دژنراتیو مفصلی و مهمترین علت ناتوانی بیماران مسن میباشد. آسیب غضروف یک مشکل عمده در بیماری استئوآرتریت است. در این مطالعه بهمنظور فهم پاتوژنز استئوآرتریت به بررسی پروتئوم کندورسیت غضروف بیماران مبتلا به استئوآرتریت در مقایسه با غضروف نرمال پرداختهایم. مواد و روشها: در این مطالعه پروتئینهای غضروف 7 بیمار مبتلا به استئوآرتریت در مرحله نهائی، که اندیکاسیون آرتروپلاستی داشتند با 7 نمونه غضروف سالم مقایسه شده و پروتئینها با روش ژل الکتروفورز دو بعدی فلورسانت (2D- DIGE) آنالیز شدند. افتراق بین پروتئینهای استخراج شده توسط pH ایزوالکتریک و وزن مولکولی تعیین شده و برای آنالیز از نرمافزار Progenesis same spot استفاده شده است. نتایج: در این مطالعه از بین 25 پروتئین آنالیز شده تعداد 8 پروتئین شامل پروتئینهای استئونکتین، کلاسترین، کاتپسین، کلاژن تیپ 2، کندروادهرین، کربنیک انهیدراز، اکتیوین A و ( (HSP Heat shock protein بین دو نمونه اختلاف داشتند که تغییرات آنها بهصورت زیر میباشد: سطح پروتئینهای استئونکتین، کلاسترین، کاتپسین و کلاژن تیپ 2 در نمونههای مبتلا به استئوآرتریت نسبت به نمونههای سالم کاهش یافته و سطح پلیپپتید کندروادهرین و آکتین A در نمونههای مبتلا به استئوآرتریت افزایش بارزی داشت. نتیجهگیری: در مجموع میتوان گفت روش 2D-DIGE و MS توانایی نشان دادن تغییر در بروز پروتئینها در غضروف مبتلایان به استئوآرتریت را دارد و مشخص شدن تغییر در پروتئوم راه را برای بررسیهای بیشتر در مورد پاتوژنز استئوآرتریت فراهم میکند. |
|
واژههای کلیدی: استئوآرتریت، پروتئوم، پروتئومیکس، کندروسیت، 2D- DIGE |
|
متن کامل [PDF 599 kb]
(2215 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
medicine, paraclinic دریافت: 1393/1/31 | ویرایش نهایی: 1393/2/10 | پذیرش: 1393/1/31 | انتشار: 1393/1/31
|
|
|
|