سابقه و هدف: به دلیل نقش مراقبت صحیح از کاتتر ادراری در جلوگیری از عفونت ادراری و نیز با توجه به کمبود مطالعه­ی قبلی در زمینه کیفیت مراقبت از بیماران دارای کاتتر ، این پژوهش در سال 1384 با هدف بررسی کیفیت مراقبت از بیماران دارای کاتتر ادراری در بیمارستان­های آموزشی کاشان انجام شد.

مواد و روش­ها: مطالعه به صورت مقطعی بر روی 377 بیمار دارای کاتتر ادراری بستری در بیمارستان ­ های نقوی، شهید بهشتی و زایشگاه شبیه ­ خوانی انجام شد. ابزار جمع­آوری داده­ها پرسشنامه­هایی بود که پژوهش­گر با استفاده از مطالعه­ی کتابخانه­ای طراحی کرد و سپس روایی محتوای آن را به تایید صاحب­نظران رسانید. داده­ها به کمک آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شد.

نتایج: از 377 بیمار بررسی شده 8/61 درصد زن و 2/38 درصد مرد بودند. از این عده 46 نفر مشاهده شدند و 331 نفر دیگر نظرات خود را درباره­ی کیفیت مراقبت از کاتتر خود بیان کردند. بیشتر موارد کاتترگذاری در بخش ­ های جراحی انجام شده بود. بیشترین بیماران به دلیل ضرورت بی­حرکت ماندن در تخت کاتترگذاری شده بودند. کیفیت مراقبت در هنگام کاتترگذاری از نظر بیماران در حد متوسط و با توجه به موارد مشاهده شده در حد ضعیف بود. کیفیت آموزش ارایه شده به بیمار به صورت قابل توجهی از سایر معیارهای مورد بررسی ضعیف­تر بود. کیفیت مراقبت در مدت درجا بودن کاتتر ادراری نیز در حد متوسط قرار داشت.

نتیجه­گیری: با توجه به این که کیفیت مراقبت از کاتتر در طیف متوسط تا ضعیف قرار داشت توجه مسوولین را به برگزاری دوره­های آموزش مداوم برای به روز رسانی دانش و مهارت پرستاران در زمینه­ی مراقبت از بیمار دارای کاتتر ادراری جلب می­نماید.