:: دوره 16، شماره 2 - ( دو ماه نامه 1391 ) ::
جلد 16 شماره 2 صفحات 154-162 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی سطح سرمی دیگوکسین در بیماران مراجعه کننده به کلینیک بیماری های قلب و عروق شهرستان کاشان
حسن رجبی‌مقدم، فریبا رایگان، سید علیرضا مروجی*، فاطمه نصر اصفهانی
دانشگاه علوم پزشکی کاشان ، moraveji@kaums.ac.ir
چکیده:   (6250 مشاهده)

سابقه و هدف: باتوجه به نزدیکی سطح سرمی درمانی و توکسیک دیگوکسین، انتخاب دوز این دارو مهم است. با در نظر گرفتن تأثیر عوامل فارماکوکینتیکی متعدد بر روی سطح سرمی این دارو، بر آن شدیم تا برای اولین بار در منطقه کاشان سطح سرمی دیگوکسین و رابطه آن با دوز شروع دارو و سایر عوامل مرتبط را ارزیابی نماییم.

مواد و روش ها: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 125 بیمار مراجعه کننده به کلینیک قلب که حداقل یک ماه مصرف دیگوکسین داشته‌اند انجام شد. معیار خروج شامل مصرف هم زمان داروهای آنتی‌آریتمیک و وجود بیماری تیروئیدی بود. سطح سرمی دیگوکسین برای اولین بار، کراتینین و پتاسیم سرمی و خصوصیات دموگرافیک بیماران پس از جمع‌آوری تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: میانگین سنی بیماران 4/13±7/63 سال بوده و 8/52 درصد افراد مذکر بودند. شایع ترین علت مصرف دارو، نارسایی سیستولی(2/63 درصد) و شایع ترین علت نارسایی سیستولی، بیماری عروق کرونر (61/56 درصد) بود. اکثر بیماران (4/70 درصد) در محدوده GFR (سرعت فیلتراسیون گلومرولی) 30 تا 90 بودند. 59 نفر (2/47 درصد) با بیشترین فراوانی در گروه درمان با 5/3 قرص در هفته بودند. اگرچه سطح سرمی دیگوکسین با جنس، سطح پتاسیم، علت مصرف دارو، EF (کسر جهشی) بطن چپ ارتباط معنی‌دار نداشت، ولی با سن (001/0=P) و (008/0= GFR (P ارتباط معنی‌دار داشت.

نتیجه گیری: اصلی‌ترین معیار دوز شروع دیگوکسین، GFR بیمار است که در برگیرنده اکثر متغیرهای فارماکوکینتیک موثر بر سطح دارو می‌باشد.

واژه‌های کلیدی: دیگوکسین، نارسایی قلبی، فیبریلاسیون دهلیزی، GFR
متن کامل [PDF 236 kb]   (3790 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: medicine, paraclinic
دریافت: 1390/12/8 | انتشار: 1391/2/26


XML   English Abstract   Print



دوره 16، شماره 2 - ( دو ماه نامه 1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها