سابقه و هدف: سندرم تحریک بیش از حد تخمدان، یک عارضه پاتروژنیک تهدیدکننده حیات در سیکلهای تحریک تخمک گذ اری می باشد. با توجه به عوارض تزریق HCG ، وجود گزارشهایی مبنی بر موفقیت و بی خطر بودن آگونیست GnRH در کشورهای دیگر و عدم وجود گزارشی از تجربه آن در ایران، به منظور تعیین تأثیر آن در سیکلهای تحریک تخمک گذ اری در معرض خطر OHSS ، این تحقیقی در مراجعین به بیمارستان میرزا کوچک خا ن در سال 83 انجام شد. از آنجایی که تزریق HCG نقش اصلی را در ایجاد سندرم مزبور دارد، در آن دسته از سیکلهای تحریک تخمک گذ اری که تعداد فولیکولها و سطح استرادیول افزایش یافته است از تزریق HCG خودداری می شود. در این مطالعه از تزریق آگونیست هورمون آزادکننده گنادوتروپین جهت بلوغ نهایی اووسیت و تحریک اوولاسیون استفاده شده است تا به این وسیله هم از بروز OHSS جلوگیری شود و هم مانع از کنسل شدن سیکل گردد.

مواد و رو ش ها: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی روی خانمهای با سیکل تحریک تخمک گذ اری به همراه IUI و واجد شرایط انجام گرفت. بیماران به طور تصادفی به دو گروه مورد (دریافت کننده آگونیست GnRH ) و گروه شاهد (عدم دریافت آن) تقسیم شدند. سطح پلاسمایی پروژسترون در روز 21 یا 23 سیکل قاعدگی در دو گروه انداز ه گیری شد و پیگیری بیماران از نظر بروز تخمک گذ اری، حاملگی و یا سندرم تحریک بیش از حد تخمدان انجام و مورد قضاوت آماری قرار گرفت.

یافته ها : از 70 بیمار واجد شرایط، 34 بیمار بررسی شدند. بیماران به لحاظ سن و سطح استرادیول مشابه بودند. میزان بروز تخمک گذ اری در گروه مورد 50 و در گروه شاهد 1/47 درصد بود که از نظر آماری معنی دار نبود. هیچ موردی از سندرم تحریک بیش از حد تخمدان در دو گروه مشاهده نشد.

نتیجه گیر ی: به نظر می رسد تزریق آگونیست هورمون آزادکننده گنادوتروپین در سیکل دچار تحریک بیش از حد موجب موفقیت درمانی و جلوگیری از بروز OHSS خواهد شد لذا استفاده از آن توصیه می گردد.