[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 22، شماره 1 - ( دوماه نامه 1397 ) ::
جلد 22 شماره 1 صفحات 48-56 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی و تحمل‌پذیری ژل ترتینویین 0/05 درصد با ژل آداپالن 0/1 درصد در درمان آکنه ولگاریس خفیف تا متوسط
اکرم انصار، پدرام علیرضایی، سجاد دانشیار* ، سیده بیتا شرفی، سعادت ترابیان
دانشجوی پزشکی مرکز پژوهش دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، s.danshyar72@yahoo.com
چکیده:   (1255 مشاهده)
سابقه­ و هدف: آکنه ولگاریس یک بیماری التهابی پوست است. رتینویید­های موضعی با­ خواص ضدالتهابی قابل­توجه برای درمان آکنه به­ کار می­ روند. شایع­ترین عارضه آنها تحریک پوستی در موضع استفاده می ­باشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثربخشی و تحمل­ پذیری ترتینویین 05/0 درصد و آداپالن 1/0 درصد در بیماران مبتلا به آکنه ولگاریس خفیف تا­ متوسط می­ باشد.
مواد و روش ­ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسو کور، 50 بیمار مبتلا به آکنه صورت خفیف تا متوسط که به درمانگاه پوست بیمارستان فرشچیان همدان مراجعه کرده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند: گروه اول ژل ترتینویین 05/0 درصد و گروه دوم ژل آداپالن 1/0 درصد دریافت کردند. شدت آکنه بر اساس GAGS (Global acne grading system) و تحمل­ پذیری بدو مطالعه، و هفته ­های 4 و 12 بعد از درمان در هر دو گروه اندازه‌گیری شد.
نتایج: میانگین GAGS بدو مطالعه در گروه آداپالن 49/56 (12/24SD=) و در گروه ترتینویین 47/76 (11/34SD=) بود (0/592= P). این مقیاس در هفته 4 در گروه آداپالن به 35/00 (11/13SD=) و در گروه ترتینویین به 25/28 (8/17SD=) کاهش یافت (0/001P=). همچنین، کاهش GAGS در هفته دوازدهم هم مشاهده شد (گروه آداپالن9/00±25/08 و گروه ترتینویین 4/71±12/12؛ 0/001< P). از نظر تحمل ­پذیری بین دو گروه در پایان هفته 4 و 12 اختلاف آماری معنی­ داری مشاهده نشد (به­ ترتیب 1 =P و 0/747P=)
نتیجه‌گیری: آداپالن 0/1 درصد و ترتینوین 0/05 درصد هر دو در درمان آکنه خفیف تا متوسط موثرو بی­ خطرند، اما ژل ترتینویین در کاهش مقیاسGAGS  موثرتر است. تحمل­ پذیری نسبت به هر دو دارو یکسان است.
واژه‌های کلیدی: آکنه ولگاریس، ترتینویین، آداپالن
متن کامل [PDF 338 kb]   (280 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: medicine, paraclinic
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۲۰
فهرست منابع
1. Layton AM. A review on the treatment of acne vulgaris. Int J Clin Pract 2006; 60(1): 64-72.
2. Rad F, Yaghmaee R, Ghaderi EB. Comparison of the Therapeutic Efficacy of Azithromycin vs Tetracycline in Acne Vulgaris. Armaghane Danesh 2009; 14(2): 1-8. [in Persian]
3. Stern RS. Acne therapy. medication use and sources of care in office-based practice. Arch Dermatol 1996; 132(7): 776-80.
4. Silverberg NB, Weinberg JM. Rosacea and adult acne: a worldwide epidemic. Cutis 2001; 68(2): 85.
5. Smith RN, Braue A, Varigos GA, Mann NJ. The effect of a low glycemic load diet on acne vulgaris and the fatty acid composition of skin surface triglycerides. J Dermatological Sci 2008; 50(1): 41-52.
6. Purvis D, Robinson E, Merry S, Watson P. Acne, anxiety, depression and suicide in teenagers: A cross‐sectional survey of New Zealand secondary school students. J Paediatrics Child Health 2006; 42(12): 793-6.
7. Rapp DA, Brenes GA, Feldman SR, Fleischer AB Jr, Graham GF, Dailey M, et al. Anger and acne: implications for quality of life, patient satisfaction and clinical care. Br J Dermatol 2004; 151(1): 183-9.
8. Smith RN, Mann NJ, Braue A, Mäkeläinen H, Varigos GA. A low-glycemic-load diet improves symptoms in acne vulgaris patients: a randomized controlled trial. Am J Clin Nutr 2007; 86(1): 107-15.
9. Gawkrodger D, Ardern-Jones MR. Dermatology: an illustrated colour text: Elsevier Health Sciences; 2012.
10. Williams HC, Dellavalle RP, Garner S. Acne vulgaris. Lancet 2012; 379(9813): 361-72.
11. Thielitz A, Abdel‐Naser MB, Fluhr JW, Zouboulis CC, Gollnick H. Topical retinoids in acne–an evidence‐based overview. J Dtsch Dermatol Ges 2010; 8 Suppl 1: S15-23.
12. Eichenfield LF, Jarratt M, Schlessinger J, Kempers S, Manna V, Hwa J, et al. Adapalene 0.1% lotion in the treatment of acne vulgaris: results from two placebo-controlled, multicenter, randomized double-blind, clinical studies. J Drugs Dermatol 2010; 9(6): 639-46.
13. Jacyk WK, Mpofu P. Adapalene gel 0.1% for topical treatment of acne vulgaris in African patients. Cutis 2001; 68(4 Suppl): 48-54.
14. Stinco G, Bragadin G, Trotter D, Pillon B, Patrone P. Relationship between sebostatic activity, tolerability and efficacy of three topical drugs to treat mild to moderate acne. J European Academy Dermatol Venereol 2007; 21(3): 320-5.
15. Shapiro S, Heremans A, Mays DA, Martin AL, Hernandez-Medina M, Lanes S. Use of topicaltretinoin and the development of noncutaneous adverse events: Evidence from a systematic review of the literature. J Am Acad Dermatol 2011; 65(6): 1194-201.
16. Thiboutot DM, Shalita AR, Yamauchi PS, Dawson C, Kerrouche N, Arsonnaud S, et al. Adapalene gel, 0.1%, as maintenance therapy for acne vulgaris: a randomized, controlled, investigator-blind follow-up of a recent combination study. Arch Dermatol 2006; 142(5): 597-602.
17. Cunliffe WJ, Danby FW, Dunlap F, Gratton D, Greenspan A. Randomised, controlled trial of the efficacy and safety of adapalene gel 0.1% and tretinoin cream 0.05% in patients with acne vulgaris. Eur J Dermatol 2002; 12(4): 350-4.
18. Percy S. Safety and efficacy of adapalene gel 0.1% in acne vulgaris: Results of a post-marketing surveillance study. Indian J Dermatol Venereol Leprol 2003; 69(4): 277.
19. Kellum RE, Strangfeld K. Acne vulgaris. Studies in pathogenesis: Fatty acids of human surface triglycerides from patients with and without acne. J Invest Dermatol 1972; 58(5): 315-8.
20. Logan AC. Linoleic and linolenic acids and acne vulgaris. Br J Dermatol 2008; 158(1): 201-2.
21. Logan AC. Dietary fat, fiber, and acne vulgaris. J Am Acad Dermatol 2007; 57(6): 1092-3.
22. Zhu X, Tu P, Zhen J, Duan Y. Adapalene gel 0.1%: effective and well tolerated in the topical treatment of acne vulgaris in Chinese patients. Cutis 2001; 68(4 Suppl): 55-9.
23. Allen BS, Smith JG Jr. Various parameters for grading acne vulgaris. Arch Dermatol 1982; 118(1): 23-5.
24. Magin PJ, Adams J, Heading GS, Pond DC, Smith W. Complementary and alternative medicine therapies in acne, psoriasis, and atopic eczema: results of a qualitative study of patients' experiences and perceptions. J Altern Complement Med 2006; 12(5): 451-7.
25. Weiss JS, Thiboutot DM, Hwa J, Liu Y, Graeber M. Long-term safety and efficacy study of adapalene 0.3% gel. J Drugs Dermatol 2008; 7(6 Suppl): s24-8.
26. Cordain L, Lindeberg S, Hurtado M, Hill K, Eaton SB, Brand-Miller J. Acne vulgaris: a disease of Western civilization. Arch Dermatol 2002; 138(12): 1584-90.
27. Uhlenhake E, Yentzer BA, Feldman SR. Acne vulgaris and depression: a retrospective examination. J Cosmet Dermatol 2010; 9(1): 59-63.
28. Thiboutot DM, Weiss J, Bucko A, Eichenfield L, Jones T, Clark S, et al. Adapalene-benzoyl peroxide, a fixed-dose combination for the treatment of acne vulgaris: results of a multicenter, randomized double-blind, controlled study. J Am Acad Dermatol 2007; 57(5): 791-9.
29. Phillips TJ. An update on the safety and efficacy of topical retinoids. Cutis 2005; 75(2 Suppl): 14-22.
30. Jain GK, Ahmed FJ. Adapalene pretreatment increases follicular penetration of clindamycin: In vitro and in vivo studies. Indian J Dermatol Venereol Leprol 2007; 73(5): 326.
31. Dréno B, Bettoli V, Ochsendorf F, Layton AM, Perez M, Dakovic R, et al. Efficacy and safety of clindamycin phosphate 1.2%/tretinoin 0.025% formulation for the treatment of acne vulgaris: pooled analysis of data from three randomised, double-blind, parallel-group, phase III studies. Eur J Dermatol 2014; 24(2): 201-9.
32. Tirado‐Sánchez A, Espíndola YS, Ponce‐Olivera RM, Bonifaz A. Efficacy and safety of adapalene gel 0.1% and 0.3% and tretinoin gel 0.05% for acne vulgaris: results of a single‐center, randomized, double‐blinded, placebo‐controlled clinical trial on Mexican patients (skin type III–IV). J Cosmetic Dermatol 2013; 12(2): 103-7.
33. Jain S. Topical tretinoin or adapalene in acne vulgaris: an overview. J Dermatolog Treat 2004; 15(4): 200-7.
34. Leyden JJ, Shalita A, Thiboutot D, Washenik K, Webster G. Topical retinoids in inflammatory acne: a retrospective, investigator-blinded, vehicle-controlled, photographic assessment. Clin Ther 2005; 27(2): 216-24.
35. Ioannides D, Rigopoulos D, Katsambas A. Topical adapalene gel 0• 1% vs. isotretinoin gel 0• 05% in the treatment of acne vulgaris: a randomized open‐label clinical trial. Br J Dermatol 2002; 147(3): 523-7.
36. Ahmed I, Sarwar M. Topical adapalene cream 0.1% v/s isotretinoin 0.05% in the treatment of acne vulgaris: a randomized open-label clinical trial. J Pakistan Association Dermatol 2016; 19(1): 23-5.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ansar A, Alirezaei P, Daneshyar S, Sharafi B, Torabian S. Comparison of efficacy and tolerability of tretinoin gel 0.05% with adapalene gel 0.1% in treating mild to moderate acne vulgaris. Feyz. 2018; 22 (1) :48-56
URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-3236-fa.html

انصار اکرم، علیرضایی پدرام، دانشیار سجاد، شرفی سیده بیتا، ترابیان سعادت. مقایسه اثربخشی و تحمل‌پذیری ژل ترتینویین 0/05 درصد با ژل آداپالن 0/1 درصد در درمان آکنه ولگاریس خفیف تا متوسط. دوماه نامه علمي ـ پژوهشي فيض. 1397; 22 (1) :48-56

URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-3236-fa.html



دوره 22، شماره 1 - ( دوماه نامه 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیض ::: دانشگاه علوم پزشکی کاشان KAUMS Journal ( FEYZ )
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3708